Dostęp szerokopasmowy BISDN

ITpedia

Sieć szerokopasmowa BISDN (Broadband Integrated Services Digital Network) stanowi rozszerzenie wąskopasmowej sieci cyfrowej ISDN (Narrow ISDN). Zgodnie z zaleceniami ITU-T (CCITT) jest możliwe przesyłanie przez sieć BISDN informacji w różnych postaciach: dane cyfrowe, głos, dźwięk jakości CD, zeskanowane obrazy, obrazy wideo, filmy, sygnały telewizyjne zwykłe i wysokiej rozdzielczości HDTV. Kanały podstawowe PRA ISDN o szybkości nominalnej 2 Mb/s są łączone przez zwielokrotnienie w trakty szerokopasmowe o przepływnościach 155 Mb/s, 622 Mb/s, 2,5 Gb/s oraz 10 Gb/s, zgodnie z przyjętą hierarchią transmisji. Fizyczny transport danych w łączach szerokopasmowych opiera się na synchronicznej technologii światłowodowej SDH (amerykański SONET) lub technologii przekazu asynchronicznego ATM. W sieciach synchronicznych SDH transport informacji może dokonywać się w ustalonych standardach: BISDN, FDDI i SMDS. W technologii ATM jest możliwe bardziej efektywne wykorzystanie maksymalnej szybkości łączy szerokopasmowych przez elastyczne dopasowanie się sieci do przekazów o zmiennej wydajności źródeł. Technologia ATM, przystosowana do przekazów multimedialnych, jest w stanie obsługiwać transmisję danych dowolnego typu, w tym przekazy telewizyjne o zmiennej długości oraz spiętrzenia napływające równocześnie z wielu sieci lokalnych.

-
-