Większość zakładowych central IP PABX jest oparta na powszechnie używanej technologii komutowanej, rozszerzanej przez nakładanie usług internetowych IP (konwergencja usług) na istniejące rozwiązania. W nowych rozwiązaniach central PABX (IP-enabled) są dostępne prawie wszystkie standardowe usługi i funkcje komunikacyjne oraz nowe, instalowane w miarę potrzeb. W starszych rozwiązaniach IP PABX funkcjonują różnorodne usługi, które w miarę upływu czasu są wdrażane w centralach następnej generacji NGN – opartych na serwerach sieciowych. Należą do nich takie usprawnienia jak: usługa „nie przeszkadzać”, programowane klawisze funkcyjne, funkcja przywołań czy zapowiedzi głosowe.
Centrale IP PABX drugiej generacji, całkowicie oparte na pakietowych technologiach sieciowych, promują nieco inny rodzaj funkcji użytkowych, jako że i ich możliwości są inne niż urządzeń komutacyjnych. Wśród nowych funkcji internetowych central IP PABX drugiej generacji szeroko stosowana jest poczta głosowa VMS (Voice Mail Service), standardowo implementowana w większości systemów abonenckich. W podobny sposób traktowane są inne popularne usługi, takie jak: rejestracja połączeń, usługi faksowe, przekaz komunikatów API (Application Programming Interface), oraz transmisja przez modemy analogowe. Rozbudowane funkcje zaliczania i taryfikacji rozmów zwykle są zaimplementowane na oddzielnym sprzęcie przez specjalizowane firmy komputerowe.
Cechą charakterystyczną nowoczesnych central IP PABX jest ich zdolność do współpracy z siecią LAN przedsiębiorstwa, a więc z tradycyjnymi komputerami klasy PC włączonymi do lokalnej sieci komputerowej, wyposażonymi w oprogramowanie dźwiękowe i sprzęt techniczny (mikrofon, słuchawki i karty dźwiękowe). Dzięki temu wszyscy użytkownicy komputerów klasy PC przyłączonych do sieci LAN mogą współpracować z jedną z najbardziej rozpowszechnionych aplikacji konferencyjnych Net-Meeting, dostarczanej przez Microsoft. Ta cecha komputerów PC, doposażonych w odpowiednie oprogramowanie, stanowi krok wstronę uaktywnienia stacji terminalowych PC jako konsol operatorskich – instalowanych w specjalizowanych systemach komputerowych oraz centrach obsługi centrum telefonicznego Call Center czy Contact Center.
Uzupełnieniem funkcji IP PABX jest współpraca z internetowymi telefonami IP, wpinanymi bezpośrednio do sieci lokalnej. W większości rozwiązań cyfrowe aparaty telefoniczne z protokołem IP są jeszcze zasilane przez specjalne moduły przetwarzania AC/DC, instalowane odrębnie dla każdego telefonu. Pierwsze dostawy sieciowych telefonów IP z centralnym zasilaniem za pośrednictwem istniejącego toru miedzianego sieci LAN wprowadzono w 2001 r.
Wśród nowszych rozwiązań IP PABX powszechnie używanych do sterowania funkcjami połączeń głosowych oraz ich trasowania przez sieć jest platforma sterująca Windows NT, a w następnej kolejności platformy osadzane na systemie Unix czy innych systemach operacyjnych. Mimo dużej popularności Windows NT wiele systemów centralowych PABX oferuje klientom kilka platform sterowania.
W większości obiektów PABX zarządzanie siecią dokonuje się za pośrednictwem protokołu SNMP (Simple Network Management Protocol), a jedynie w nielicznych stosuje się ogólny system monitorowania. We wszystkich sytuacjach poszukiwane przez użytkowników funkcje sprowadzają się do kilku typowych usług: monitorowania łączy analogowo-cyfrowych, zakresu wykorzystania przydzielonego pasma transmisji, liczby aktywnych połączeń głosowych, jakości sieci transportowej i bieżącego zajęcia pamięci dla poczty głosowej VMS. Kluczowym elementem zarządzania pozostają nadal funkcje logowania (zapis stanu) i tworzenia raportów, które umożliwiają po fakcie analizę pracy systemu i ewentualnie podejmowanie środków zaradczych