Organizacje normalizacyjne

Problemami standaryzacji zajmują się przede wszystkim krajowe komitety normalizacyjne. W Polsce jest to PKN (Polski Komitet Normalizacyjny) funkcjonujący dawniej jako PKNMiJ. Do najbardziej aktywnych należą krajowe komitety normalizacyjne: w USA – ANSI, w Wielkiej Brytanii – BSI, w Niemczech – DIN. Koordynacją międzynarodowych uzgodnień zajmuje się Joint Technical Programming Committee działający pod auspicjami ONZ. W telekomunikacji najważniejszą rolę odgrywają dwie instytucje – Międzynarodowy Komitet Normalizacyjny (ISO) oraz Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU) – będące również organami ONZ. Organizacje standaryzujące CCITT i CCIR były dawniej oddziałami ITU. Obecnie ITU jest podzielona na kilka oddziałów, między innymi na ITU-R i ITU-T.

Członkami ISO są krajowe komitety normalizacyjne, w dalszej kolejności międzynarodowe stowarzyszenia (ECNA, IEEE). Komitet normalizacyjny ITU-T zajmuje się przede wszystkim sieciami telefonicznymi, a jego członkami są krajowe organizacje PTT (Postal Telephone and Telegraphe). W Europie problemami normalizacji zajmuje się ETSI.